Zaburzenia neurorozwojowe, takie jak ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) oraz ASD (spektrum autyzmu), to tematy, o których mówi się dziś niezwykle często. Niestety, popularyzacja wiedzy psychologicznej w mediach społecznościowych niesie za sobą pewne zagrożenia, w tym powierzchowny trend sugerujący, że każdy pacjent z diagnozą ADHD automatycznie wykazuje również cechy autyzmu. Choć te dwie ścieżki neurorozwojowe mogą ze sobą współwystępować, są to odrębne funkcjonowania wymagające zróżnicowanego podejścia terapeutycznego.
Współczesna psychologia kliniczna dysponuje zaawansowanymi narzędziami, które pozwalają trafnie zidentyfikować obszary trudności pacjenta. Profesjonalna diagnoza psychologiczna oferowana przez gabinety najczęściej opiera się na łączeniu rzetelnych, standaryzowanych protokołów. Złotym standardem w diagnostyce spektrum autyzmu pozostaje badanie ADOS-2, podczas gdy do oceny profilu uwagi i nadpobudliwości w kierunku ADHD wykorzystuje się zaawansowane instrumenty psychometryczne, takie jak test MOXO. Rzetelna diagnoza różnicowa, oparta na obiektywnych badaniach prowadzonych przez doświadczonego diagnostę oraz na wnikliwym wywiadzie, stanowi niezbędny fundament do zrozumienia własnego dziecka (lub samego siebie) i dobrania celowanego wsparcia.